Yenilgi, yenilgim,
benim sözünü sakınmaz yol arkadaşım
şarkımı, bağrışmalarımı, sessizliklerimi hep duyacaksın.
Ve senden baska hiçkimse bana söz etmeyecek
kanat çırpınmalarından ve deniz kabarmalarından
ve de geceleri yanan dağlardan.
Ve sen, tek başına
ruhumun sarp ve kayalık
yollarından tırmanacaksın.
Halil Cibran
Neden dünyadaki en iyi insan diğerinden bir şeyler saklıyormuş gibi ve susuyor? Eğer söylediğin sözcüklerin rüzgârla uçup gitmeyeceğini biliyorsan, neden kalbinde ne olduğunu, doğrudan doğruya, şimdi söylemiyorsun? Yoksa herkes onu gerçekte olduğu gibi değil de çok sıkıcı bir insanmış gibi görür; sanki herkes, o duyguları dile getirince kendi duygularının incinmesinden korkuyor gibi...
Oysa biz başkalarına sadece bu dünyada bizimle birlikte yaşadıkları için teşekkür ediyoruz. Benimle karşılaştığınız için, bir yüzyıl boyunca aklımdan hiç çıkmayacağınız için size minnettarım!