Terk etmek ne getiriyor insana? Galiba sadece koca bir boşluk ve işte yine o boşlukta duruyorum. Oysa o havalı terk edişlerde hep daha büyük bir şey arıyor insan, sanki arkandan bir "Dur!" diyecek kişiyi, gücü veya gittiğin yerde seni alkışlayan gelişmeleri. . . Ne dense öyle bir kahraman gibi hissederek atıyorsun o adımı, oysa sadece boşluk oluyor aldığın, tekrar dotdurman gereken koca bir boşluk. Elinde ise her gün daha çok dayanamadığın kendin. . . Terk etmek sanki her seferinde biraz daha kendinden vazgeçmek. Neden öyle olduğunu anlamasam da...