Kâdir-i Mutlak’ta “yaşam”, maddi enfeksiyon, günah olan şeyler insana yöneldi ve böylece Tanrı kendi hiçliğini kurtardı. Süprüntülerin atıldığı yer işlevi gören bizler sayesinde her şeyini boşaltıyor o.
Ölümlülerle düşüp kalkmak, aklı başında biri için işkence, sonu gelmeyen bir kanamadır. İnsanlar arasında gözleriniz açık yaşadıktan sonra başka yaralar için kan biriktirmişseniz, bu demektir ki hepimizin felaketi konusunda hiçbir şey anlamamışsınız.