Sümeyye Küyük
@GaibGarib
26 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Kul, Rabbine itaat ettiği zaman marifet pınarının suyundan içmekle nasiplendirilir. Allah onun dilini marifetle konuşturur. Kul, itaati terk ettiğinde ise Allah, marifetini geri almaz. Kulu, ona hasret kalsın ve türlü sıkıntılarla imtihan olsun diyerek marifeti (kulun) kalbinde bırakır. Fakat onun dili, artık marifetle konuşamaz olur.
Reklam
Yahya b. Muaz (r.a.) der ki:
Kalpler tencere gibidir. Onların kepçeleri dillerdir. Her dil kalbinde olanı kotarır.
Bu kitaba bir nesep arasak Amak-ı Hayal'in torunu diyebilirdik sanırım.
İlk 20 sayfadan sonra hikayede kayboluyorsunuz. Yazar okuru bir labirentin koridorlarında dolaştırırken her dönüş yerinde şaşırtıyor. Gülerken zihniniz ter döküyor, o ter kalpte bir mânâyı büyütüyor. Eğlenerek okuduğunuz kitabın kapağını kapattığınızda "acı"nın hakikatiyle karşılaşıyorsunuz.
Bazen anlamadan bilirdi insan, bazen bilmeden anlardı. Ama yalnızca hem bilip hem anladığında "olurdu."
Reklam