Beklenti çokluk yarı yolda bırakır bizi
keder asla.
Bu yüzden kimileri der ki
bildiğimiz keder yeğdir
bilmediğimiz kedere,
umut bir yanılsamadır onlara göre
keder kandırmıştır onları.*
Paramparça edilmemiş, fırtınalara göğüs germemiş, tel tel dağılmamış, büyük dikişler ve çirkin yara izleri yle, pek nahoş bir halde kendini tekrar bir araya getirmemiş insanlara tahammülüm yok. Ancak böyle olurlarsa bir panltı görürüm. Ama dışı pırıl pırıl olan şu tipler, şu kıç sallayanlar, doğrusu onlardan hiç hoşlanmam. Hem de hiç.
İnsanlar kendi varoluşlarına ve acılarına,eskiden hiç olmadığı kadar,tek başlarına,zamanın ve evrenin uçsuz bucaksız arenasında bir yer bulmaya çalışıyorlar.