Başka bir salih insanla karşılaştığımda ona:
"Bana öyle bir amel öğret ki, o amelle kalbimin daima Allah ile beraber olduğunu hissedeyim." diye sorduğumda şöyle cevap verdi:
"İnsanlara bakma! Onlara bakmak (Hakk'a giden) yolu karartır. " dedi. Ben:
"Bakmak zorundayım, başka çarem yok." dediğimde o:
"O zaman sözlerini dinleme! Zira insanların sözlerini dinlemek kalbi katılaştırır." dedi. Ben:
"Mecburum, başka çarem yok." dedim. Bu defa o:
"Onlarla iletişimde olma! Onlarla iletişimde olmak insanı vahşete düşürür." dedi. Ben:
"Onların arasında olduğumdan dolayı onlarla iletişimde olmam kaçınılmaz bir husus." dedim. O:
"O zaman onlarla beraber oturma, düşüp kalkma! Bunu yapmak helak edicidir." dedi. Ben de:
"Onlarla beraber oturmam da bir sebebe dayanır." dediğimde şöyle dedi:
"Ey Adam! Gafillere bakar, cahillerin sözünü dinler, fasıklarla iletişimde olurken kalbinin devamlı Allah ile olmasını mı arzu ediyorsun? Bu asla olmayacak bir şeydir."