📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yaşadığımız acıların önüne bir anlığına mutluluk perdesini çekebiliyor ve aslında o acılara hiç sahip olmamışız gibi davranabiliyorduk.Aradan kısa bir süre geçtikten sonra ise bir anda bir şey veya biri o perdeyi kaldırıyor, yaşadığımız acıların bir ızdıraba dönüşmesine sebep oluyordu.
Nasıl hissediyorsun,diye sorulmazdı ki kalana.Gidene sorulurdu.Gittin,şimdi nasıl hissediyorsun,diye sorulmalıydı.Gittin,mutlu musun,diye öfkeyle sorulmalıydı.
Vedasız,hiçbir şey söylemeden, gideceğini daha önce hiç hissettirmeden gidenlere sorulmalıydı.
Hayatımın tek bir anında bile olsa umut etmekten vazgeçmemiştim.Evet,bazen umudumu kaybeder gibi olmuştum,bazen umudum acıya karışmıştı fakat asla umudumu tam anlamıyla kaybetmemiştim çünkü nefes alındığı sürece umudun var olduğunu ve benim,umudum kadar güzel ve de özel olduğumu biliyordum.
Ben,oldum olası her insanın ruhunun bir rengi temsil ettiğini düşünürdüm.Umudun renginin mavi olduğunu ve benim ruhumun da umuda bulandığını düşünmüştüm.