Gamze
@Gamze_de
hayaller içinde
gün görmeye bak
Kendi için bir şey istemek, yakıştırmak beğenmek sanki artık kaybolmuştu. Kan deveranı, damar, kendiliğinden atan bir kalp gibi yaşadığını ama kendinden çok çok uzakta yaşadığını hissediyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sonra da anlatacak şu yaştaydım şöyle yaptım böyle yaptım diye. Diyemezsin ki yaptın da yaparken sen orada değildin, kendin yokken yaptın, hatta yaptılar, sen de hiçbir şey anlamadığından öyle kenarda kendi başında durdun.
Çoğu gün, gün olduğunu hissettirmeden geçerdi. Bu, gün olamamaktan mı, günün de gün olmayı hak etmek için bir şeylere mi ihtiyacı vardı bilemiyordu. Çoğu, gününü bilmediği bir dehliz gibiydi, geçmiş, çok az şey, çok az önemsiz hatıra, küçük küçük, olmasa da olur olaylar.
,bir manzaraya sekiz yaşı olarak, bir sofraya beş yaşı olarak bakıyor bunları da fark ediyordu. Geçmiş ve geleceği de ânın içindeydi.