Özdüzenleme gücümüz tükendiği zaman başaramayacağımızı, "denemeye bile mecalimizin
kalmadığını" hisseder hale geldiğimize göre, başarmaktan ümidi kestiğimiz zaman çaba sarf etme isteğimizin de azalacağını öngörebiliriz. Kılımızı bile kıpırdatamıyorsak eğer, gerçekten dermanımız kalmadığından değil, "canımız istemediğinden"dir.
İradeye dayalı eylemleri tutarlılıkla sürdürmek söz konusu olduğunda, ne denli sağlam
olursa olsun, hedefe bağlılık tek başına bir işe yaramıyor. Aksilikler ve hayal kırıklıkları sonucu ruh halimizde ortaya çıkması muhtemel değişimlerle, dikkatimizi dağıtacak şeylerle, önümüze
çıkacak engellerle baş edebilmek için hazırlıklı olmamız gerekiyor.