Bedenimin içindeki canı gör,
Sadece etimi değil.
Gözlerimin içindeki hayatı gör,
Sadece bakışımı değil.
Hissettiklerimi gör,
Sadece tepkilerimi değil.
Beni gör.
Derinliğimde boğulmadan,
Sorularımda kaybolmadan,
Korkularında yok olmadan,
Gör Beni.
Bir fısıltıya koydum kendimi.
Kalbine soruyorum yerimi:
Başarabilir misin beni görmeyi?
Cesaretin yeter mi?
Topla cesaretini ve Gör Beni.
Kabullenmeyen insan çözüm üretemez.
Kabullenmeyen insan göremez.
Kabullenmeyen insan anlayamaz.
Kabullenmeyen insan gerçeği ile karşılaşamaz.
İlkönce kabullenmemiz şart. Her şeyi inkar ederek, yokmuş gibi davranarak mutluluğa ulaşılması imkansızdır.