Allendy kendime tam anlamıyla yapay bir kişilik yarattığımı düşünüyor, bir tür kalkan. Kendimi gizliyorum. Kendime baştan çıkarıcı, sevimli, şen şakrak bir tavır inşa etmiş, içine saklanmışım.
Korktum çünkü tutsaklığımın boyutlarına fark ettim. Hugo bana yıllardır el koymuş, yalnızlık sevdamı beslemişti. Bana aşkından başka hiçbir şey vermediği, benim de geri kalanını kendimden beklediğim bütün o yıllar için çok pişmanım. Açlık, yoksunluk içinde geçen, tehlikeli yıllar. Yaşamımı tamamen dağıtmam, yıkmam gerekiyor, yapamıyorum.
“Kendi kurduğun hayallerin tuzağına düşme. Başkalarına kıvılcım aşılıyor, onları kendi hayallerinle dolduruyorsun, patlayıp etrafı ışığa boğdukları zaman da kendini kaptırıyor, zokayı yutuyorsun.”