Gamze Engizek
@Gamzengizek
(d)okunanları paylaşıyorum.
Özel Eğitim Öğretmeni/Danışmanı
Hacettepe Üniversitesi Özel Eğitim Öğretmenliği
Ankara
Mersin, 23 Eylül 2000
20 okur puanıKasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
7/10
Beğendi
·2021 5. kitabı
Kitap hakkında çok fazla şey söylemeyeceğim ama şunu fark ettim, Livaneli okumakta çok geç kalmışım. Devamlı yabancı yazarlar okumaktan ülkemin kültürünü, sosyal bağlarını ve bu alandaki sorunların getirdiği psikolojiyi bu denli merak uyandıracak ve akıcı şekilde ele alan bu yazarın henüz okuduğum ikinci kitabı. Keşke önyargılarımı kırıp daha evvel tanışsaydım. Ahmet Ümit, Oğuz Atay ve Hakan Günday'dan oluşan enler listeme geç de olsa ekledim :))
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
10/10
2000 1. kitabı
“Ey benim şahım,hayatımı bağışladın ama karşılığında hikayelerimi çaldın benden.Oysa ben sadece hikayelerde yaşayabilirdim.Şimdi onlar tükendi ve benim hikayem de sona erdi.”
“Şehrazad’ın Ölümü”adlı eserden alıntılanan bu sözlerle başlayan kitap,aslında 324 sayfa boyunca okuyup anlamaya çalıştığım bu trajik ve gizemli olaylar bütününü 3 cümleye muhteşem şekilde sığdırarak daha ilk sayfada her şeyi özetlemiş.Kitabın birinci sayfasında Ahmet’in uyandığında izlediği mor tavşanlar ile kitabın yirmi altıncı bölümünde Mehmet’in gördüğünü iddia ettiği mor tavşanlar maalesef benim anlamakta direndiğim bu hikayenin ilk ipucu oldu.Arzu’nun cinayete kurban gittiğini evindeki yardımcının telefonla bildirmesi üzerine ne hissetmesi,ne yapması gerektiğini bilmeyen;kitapların işlediği temaya göre ayrı odalarının olduğu evinde cinayet odasına giderek cinayet temalı bir kitap okumak istemiş ve cinayet romanlarına dair yaptığı eleştiri de bende bir farkındalık yaratmıştır.”Çünkü bu kitaplarda her cinayetin bir sebebi vardı.Ya aşk,ya kıskançlık,ya soygun,ya rekabet…Suç motifini bilmeden okuyacağım kitapların pek faydası olmazdı bana.Kitapların hepsi kurbanı değil,katili anlatıyordu.Daha doğrusu kurbanı öldürülme anından önce anlatıyor,sonra katile ya da kimin yaptığını bulmaya çalışan insanlara yoğunlaşıyordu.Bense sadece kurbanı biliyordum”
Evine gelen gazeteci kızın adı kitabın sonundaki mahkeme kararından öğrenmemiz ve bu kıza olay boyunca bir isim vermeyişi,onu kadınlığın anonim bir sembolü olarak algıladığının göstergesidir.Öte yandan kitabın başlarında çok da önem vermediğimiz yardımcı kadın Hatice’nin oğlu Muharrem karakteri kitabın sonunda bütün sadeliği ve önemi ile karşımızda durmaktadır.Ara rollerde bulan bakkal ve Hatice’nin evin ısınması,mutfağa giren yiyecekler gibi
