Gamze
@Gamzesahn
Sevimli yanlışlar yapıyorum.
İlişki yaşamak, birinden hoşlanmak, hatta bazen yerçekiminden kopup âşık olmak bence hâlâ dünyanın en güzel şeyi. Ama eğer bir ilişkide kendinden vazgeçmen gerekiyorsa, yani espri yapma şeklinden, arkadaşlarından, kıyafetlerinden, tutkularından, dolayısıyla da özgüveninden ve neşenden vazgeçtiysen, bilmen lazım ki bu artık bir
bağlılık ilişkisi değil. Bu ilişki artık sadece bir bağımlılık ilişkisi. Ve bütün bağımlılıklar, sigara, alkol, uyuşturucu ya da insan, hepsi yavaş yavaş öldürüyor insanı. Eğer böyle bir ilişki içindeyseniz, umarım önce bunun farkına varır, gerçeği kabullenir, üzülüp yasını tutar, yasınız bitince de bir çıkış yolu aramaya başlarsınız. Çok zor olduğunu biliyorum..
Reklam
Yıkılıp kendini yeniden inşa etmiş bir kadından daha güçlü hiçbir şey olamaz.
Arkadaşlarıma ve terapistime sürekli ilişkimde ne kadar mutsuz olduğumdan bahsediyordum. Evde sadece bir fazlalık olduğumu hissediyordum. Çalışmaktan fırsat bulup evde denk geldiğimiz nadir saatlerde L koltuğun köşesinde saatlerce telefonuna bakıyor, benim yüzüme ise birkaç dakikadan fazla bakmıyordu.
Mutsuzluğumun kaynağının ilişkim olduğu gerçeğinden kaçmak için bakışlarımı ilişkimden uzaklaştırıp eve diktim. “Bu ev çok çirkin ve eski anılarla dolu. Yeni bir eve çıkalım, yeni bir başlangıç yapalım,” dedim. Cehalet işte! Derdin de seninle birlikte gelince hangi ev mutlu edebilir ki seni?
Reklam