Her günkü yaşamının işlerini bitiren insanın zamana gereksin
mesi olmaz. İşte bu gereksinmeden doğar korku, insanı yi
yip bitiren yarının açlığı. "Gelecek günlerim nasıl olacak?"
diye kuşku içinde olmaktan daha zavallı ne vardır?
Zihin bu olasılıklar içinde, anlatılmaz bir korkuyla çırpınır durur. Bu
burgaçtan kaçınmanın yolu nedir? Bir yolu var: Yaşamımız
ilerisi için bir hesap yapmazsa, kendi içine çekilirse kaçınırız bundan. Çünkü bugününü boş geçiren, değerlendirmeyen insan, geleceğe bağlı kalır.
Status games are multiplayer, zero-sum, hierarchical, judged socially. Get grades, applause, titles now – emptiness later. Natural games are single player, positive-sum, internal, judged by nature/markets. Pay in pain now – get wealth, health, knowledge, peace, family later.”
O halde yapabileceğimiz tek şey var. Bütün konuşmalarımızda, tanışmalarımızda ve kişiler arası ilişkilerimizde sonsuz çabamızı mümkün olan en iyi ayrılığa adamak.