Kitabı az önce bitirdim...
Her şey durdu sanki. Kalbimde yarattığı bu büyük boşluğu gözyaşlarımla doldurmaya çalışıyorum. Ve farkediyorum ki yerini hiç bir şeyle dolduramıyorum. Bunun üzüntüsü gittikçe ruhumu çıkmaza doğru sürüklemeye başladı. Kendimi alıkoyamıyorum bu durumdan artık.
"Ahhh sevgilim beni hiç, ama hiç tanımadın. 'Çocuğumuz dün öldü...." Cümlelerinin yankısını hala kulağımda hissediyorum.