Habip Çiçek
@Garipden
Şu anda okuduğu kitaplar
KalpDüşünce
“Duyu organlarının sağlamlığı, kalbin sağlamlığı ile mümkündür; kalbin bozulmasıyla birlikte onlar da bozulur.”Dolayısıyla Tirmizi'nin rikkat ile analiz ettiği sadr (sine), kalp, fuat (gönül) ve lüb (en içteki akıl), hakikat deneyimimizde ayrı ayrı organlar olarak çalışmak yerine, tek bir bilişsel ve ruhsal çerçeve sağlarlar. Hz. Peygamber'in şu meşhur hadisi, bu kalp anlayışını ve diğer fakülte ve duyu organlarıyla ilişkisini özetlemektedir: “Şüphesiz, bedende küçük bir et parçası vardır; eğer o iyiyse tüm vücut iyidir ve eğer o bozulmuşsa tüm vücut bozulur. Bu et parçası kalptir.” Tasdik yani “onay” veya “doğrulama”nın asıl yeri olan kalp, duyusal ve kavramsal bilgiyi bir araya getirerek üniter bir gerçeklik deneyimi sağlar.
HİKMETLE BAKMAKDüşünce
Varlığa hikmet nazarıyla bakma kabiliyetini yitirmiş, aklı şaşırmış ve kalbi kararmış kişilerin fiziksel duyu organlarının sağlam olması, varlığı doğru anlamaları için yeterli değildir. Ancak akıl ve kalp birlikte çalıştığı zaman duyular bizi eşya ve olaylar hakkında doğru sonuçlara götürebilir.
“Andolsun, biz cinler ve insanlardan bırçoğunu cehennem için yarattık. Onların kalpleri vardır, onunla anlamazlar; gözleri vardır, onlarla görmezler; kulakları vardır, onlarla işıtmezler. İşte onlar hayvanlar gibidir, hatta daha da şaşkındırlar. İşte asıl gafiller onlardır.”
(A'râf, 7:179)
Derin Sorular !Düşünce
Her şeyi plastik hâle getirmenin pratik ve ekonomik faydası olabilir ama insanın yaşam kalitesine bir katkısı olur mu? Eğitim sisteminin pratik faydası gençleri meslek hayatına hazırlamak olabilir ama onları iyi insan yapar mı? Bilimin teknolojinin bir aracı hâline gelmesi pek çok pratik fayda sağlıyor olabilir ama varlığın ve hayatın anlamını kavramamıza katkı sağlar mı? Anlam, pragmatik değerler silsilesine dâhil midir? Yoksa onu da gereksiz, karmaşık, işlevsiz ve pratik faydası olmayan bir kavram olarak geride mi bırakmalıyız?
Hikmetin temeli “neden” sorusunu cevaplamak olduğundan, hikemi bilgi bize eşyanın fiziki/zahiri özelliklerini değil, asli mahiyetini ve sebebini açıklar, Bu “açıklama”, aynı zamanda Bir aydınlanmadır. Perdelerin kaldırılarak hakikatin ışığının yayılmasıdır. Homo sapiens, hikmetin ışığıyla aydınlanmış insan demektir. Akıl, hikmetin yabancısı değil, yoldaşı ve taşıyıcısıdır. İslam düşünce geleneği bu birlikteliği ve yoldaşlığı ortaya koyan muazzam bir külliyat üretmiştir.