İnsan bazen kendi hatasını bile bile yapıyor… ve o hatanın içinde yavaş yavaş batarken yine de durmuyor. Okurken sürekli “şimdi vazgeçseler her şey kurtulur” diyorsun ama kimse durmuyor. Bu da insana garip bir çaresizlik hissi veriyor.
Arzu ile mantık çatıştığında, insan çoğu zaman kendini bile bile yakıyor.
Bazı yıkımlar anlık hatalardan değil, göz göre göre yapılan seçimlerden doğuyor.
Dizisini hiç izlemedim iyi ki de izlememişim bu duygu daha güzel. Aşk-ı Memnu