Tıkadım kulaklarımı bir kulaklıkla
Martıların seslerine ve tabi dünyaya
Oysa ben ne çok severdim o yirtıcı marti sesleriyle uyanmayı hayata,
Çektim pencerenin perdelerini küsmüş gibi göklerin mavisine,
Oysa ben ne çok severim gökleri
Içmek istemedim kahve arka balkonda ıhlamur ağacının , biraz boğazın kokusundan kaçıp yorganı çektim başıma
Oysa ben yeşili denizi görmeden soluksuz kalandım.
kahveninde tadı yok bak
Anne!
Mesele seni kaybetmek değil bilmiyorlar
Aslında mesele kendimi bulamamak
Senin içine inşaa olmuş beni aramak
Oysa seni ne çok severdim, kendimi sevmeme pahasına hatırla,,
Mesele kaybetmekde değil aslında,
Bulamamak
Anne tüm acıların içinde tutunabileceğim bir anı bulamıyorum
Anılaŕimızıdamı alıp gittin?
Saçlarımı okşadınmı ya da en sevdiğim pargaçı en son ne zaman yaptın?
None sir?
Bak gördünmü mesele seni kaybetmek değil,
Çocukluğumu kaybettim Anne,
Sevilebilme umutlarımı,
Savaşlarımı,
Oysa ne çok severdim değil mi?
Bir umuda tutunmayı,
Büyük savaşlardan zaferlerle çıkmayı?