Fakat vatanı kurtarmak için hararetle insan öldürmek ve ölmek zorunda olmamız çok fenadır. Kurban Bayramlarında kesilen koçlara acıyan oğlunuzun burada düşman üniforması giymiş her insanı vatanını ve hürriyetini korumak için hiç acımadan öldürüyor, süngülüyor, gırtlağını kesiyor olması hazin bir hakikattir.
Türkleri o zaman gördük. Türkler bize anlatılan canavarlara benzemiyordu. Onlar da gözünde endişe ve keder olan genç insanlardı. Tıpkı bizim gibi yorgun ve bıkkındılar. Onların da arkalarında bekleyen üzüntülü aileleri, yaşlı anne- babaları, karıları belki de sevgilileri vardı. Onlar da yaralanınca acı çekiyor, kanıyor ve onlar da gencecik hayallerini bırakıp ölüyorlardı. Türkler de insandı....