Evlilikten duyulan korkuyu ve anne babaya karşı işlenen günahların acısını ileride çocukların çıkarmasından duyulan korkuya bağlayan bir düşünce var.Benim durumumda bunun çok büyük bir önemi olduğunu sanmıyorum çünkü benim suçluluk duygum zaten senden kaynaklanıyor ve eşsizliği onun eziyet eden yapısının bir parçası ve tekrarı düşünülemez.
Bazen dünya haritasının önüme serilmiş olduğunu ve senin de boylu boyunca bu haritanın üstüne uzandığını hayal ediyorum.O zaman hayatımın senin kaplamadığın ya da ulaşma mesafenin dışında kalan bölgeleri bana kalıyormuş gibi geliyor.
Bu şekilde aramızda oluşacak eşitlik ve senin bunu herkesten iyi anlayacak olman çok güzel,çünkü o zaman ben daha özgür,daha minnettar,daha masum,daha samimi bir oğul,sen de rahatsız olmayan,despotluk yapmayan,duyguları anlayan ve halinden hoşnut bir baba olabilirdin.Ancak bunun için tüm olanları olmamış hale getirmek,yani kendimizi silmek gerekirdi.
Ayrıca müdahalelerin pek başarılı olmadı çünkü ihtiyaçlarımız çok farklıydı;beni tamamen etkileyen bir şeyin seni de etkilemesi gerekmez,ya da tam tersi.Senin için masumiyet olan şey,benim için suç olabilir,ya da tam tersi sende hiçbir etki yaratmayan şey benim mezarım olabilir.