Babamın bir sözü vardı:Non ha il dolce a caro,chi provato non ha l'amaro.Bu dünyada pişmanlıklara yer olmadığını,bir insanın tatlıyı tatmadan önce acıyı tatması gerektiğini söylerdi bana.
Belki de bu kadar huzursuz görünmeseydi söylediğine inanırdım. Ama hayır, sadece bu da değildi. Bir kadının hiçbir şey dediğinde yalan söylediğini herkes bilirdi.
“Selam.” dedim keyiften dört köşe olmuş bir sesle. “Kimden kaçıyorsun?”
Ateş son kez arkasına baktıktan sonra bana doğru ilerlerken, “Bütün dünyadan.” dedi. “Sana varmaya çalışıyorum.”