"İnsanlar..." dedim fısıldayarak. "Taşırlar insanları.Kundaktayken,tabuttayken. Hep taşıyacak birileri olur. Bazıları dostluktan, bazıları cepteki paradan, bazıları da içinde bulundukları sistem bir gün onlara da taşınma sırasının geleceğini söylediği için,taşırlar insanı..."
Duyulabilecek kadar yüksek bir ses vardı içimde. Bunu fark edince,dünya üzerindeki bütün insanlar birden yok olsalar dahi yalnız kalmayacağımı anladım.