Sevgili kendime..1000Kitap
Tüm kıyılarım yakılmış, ihtimallerim imkansızlığa dönüşmüşken bile beni bırakmayana….
Yaşarken ben bu dünyada
Rüzgârlı bir ikindiye,
Dağ kekiği kokan beldeye,
Her ayın tam on dördüne
En çokta,
Çareleri bitip, iki yana düşmüş elleriyle dizlerini ovuştururken,
Yorgun gözlerinde en mahzun umutların hâla parlamak için kol gezdiği, yurdumun kaderi acıyla yoğurulmuş insanını gördüğümde ,
Yaşarken ben bu dünyada
İşte tam da burada
Gönlümü bırakıp gidivereceğim…
Giderken ben bu dünyadan;
Daha çok bilgi biriktirmek yerine, uygulamak sevdası ile edindiği az bir bilgiyle amel eden..
Bir vakitten sonra, bilmek yerine olmak istiyor insan.
Koca bir kütüphaneyi yutmaktan çok, bir kitabı hakkıyla anlamak ve yaşamak istiyor.
“ Herkes bir ömür cennetin anahtarını aradı.
Bir hazine, bir kimya ya da bir iksir…
Mutluluğun sırrını yanlış şeyde arıyorlar.
Orada olmadığı mâlumdur…
Bu hazineyi hayal edenler, bu hayal ile hazineyi kaçırıyorlar.
Tüm bu mantık tek bir kelimeyle özetlenebilir; buna ister anahtar deyin ister remz.
İnsanların arayıp durduğu bu kimya Aşk'tır, gerisi çerçöptür.
“O'nun aşkının kimyasından, bu kara yüzüm altın oluverdi.
Evet senin lütfunun mutluluğuyla toprak altın olur.”
| Hafız Şirazi
Gece
Bilmek yerine olmak istiyor insan...
Sadece bazen...
Belki de yalnızca bir kez,
Denizde boğulurken,
O denizde yüzdüğünü hayal etmek istemiyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu artık oturup konuşulacak bir mevzu değil.
Gece
Şimdi yine...
Boğazımda bir yumru var.
Sussam büyür gibi geliyor.
Anlatsam...
Anlatamam...
Balkonuma kara sular inmişse ne olmuş...
Sokak lambaları çok güzel değil mi?
Gece
Yanıyor... Titriyor...
Ama kaybolmuyor.
Bütün sokağı aydınlatamadığını bildiği hâlde yanmaya devam ediyor.
Her el, çiçek tutamazmış.
Merhem olamazmış bir şeye.
Her yaraya sığınak olamazmış insan, duymadın mı?
Oysaki ellerin...
Ne olacak senin bu titreyen ellerin?
Gece
Avuçların kanamadan tarayamazmışsın saçlarını, söylemediler mi sana?
Avuçlarına çiçek de ekseler,
açmazmış.
Demediler mi sana?
Gece
Ben neye dokunsam,
Hüznüm bulaşırmış.
Benim toprağımda çiçekler büyümezmiş.
Bahar bile uğramazmış bana.
Ne ekilse, biraz benden olurmuş.