Insan olduremediği şeyi uyutmalıydı. Aklındaki düşünceleri, kalbindeki yaraları ve omuzlarındaki yükü uyutmaliydı. Hepsini bir çïrpıda öldürüp onlardan kurtulamiyorsa onları uyutmalıydï. Kapatmalıydï zihnini, gem vurmalıydı kalbine ve silkmeliydi omuzlarını. Kısacası hepsini uyutmaliydı. Fakat bu bir cozüm degildi ne yazik ki. Öyle bir an geliyordu korkularîmızın uyanışı hiç beklemediğimiz bir anda gercekleşiyordu.