Ölüler için dua okuduktan sonra Soğomon ve Nazeli otobüs durağına kadar bana eşlik ettiler. Büyüdükleri şehrin sokaklarında karşıdan karşıya geçerlerken el ele tutuşuyorlardı. Sokak satıcılarına ürünlerini Türkçe sorarlarken sesleri yükseliyor ama birbirleriyle Ermenice konuşurlarken mırıltılara dönüşerek kayboluyordu; dünyada tek başına kalmış veya onları tek başına bırakmış bir dünyada, onlarla birlikte ölecek çok yaşlı bir ağacın son iki yaprağı arasındaki fısıltılar gibi.
Sayfa 357 - İletişim
