📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sılo, Hesso’nun şekeri yemeyeceğini iyi biliyordu. Elma gibi soğanı yemeyen, şekeri yer miydi! Yine de denedi. Hastanın dudaklarına bir şeker yaklaştırdı.
“Lawo, çav veke, şekkir e lo, rabe bixwe.”
Hesso gözlerini açtı, yine kapattı.
Sılo başını salladı, Parunag ağaya dönerek kaba vurgulu Kürt ağzıyla şöyle dedi:
“Ehe, Pornak bey, Pornak ağa, Pornak kirva! Yemez ğurbanın olayım! Bizim Hesso elma gibi pîvazı yemez ki, ehooo… şekker mi yiyeceğ!”
Şekerler çulun üzerinde kaldı.
Sayfa 91 - Aras
“Kefıt değn e, çe?”
Paslı demir haçın, babamın yöre Ermenicesiyle sorduğu, “Keyfin yerinde değil mi?” sorusuna yanıtı soğuk ve sessizdi.
Babam cevap alabilmek umuduyla aynı soruyu bu kez Senem’in konuştuğu bir diğer dille, Kürtçe sordu:
“Kefate baş e, vernıne?”
Sessizliğin ardından, son bir kez de, kendisi gibi Senem’in de anadili Ermeniceden daha iyi bildiği Zazacayla soruyordu:
“Haleto, kefeto senino?”
Babam, “Halin, keyfin nasıldır?” sorusuna sadece ağaçlardaki kargalarla havuzdaki kurbağaların cevap verdiğini görünce Senem’in öldüğünü anımsadı.
Sayfa 125 - Aras
Eğer tekrar dünyaya gelip oyunculuğa yeniden giriş yapsaydım, muhtemelen kariyerime farklı bir şekilde yaklaşırdım. Belki başka türlüsü daha eğlenceli olurdu. Öncelikle Tanrı’dan beni en az 1.80 boyunda ve kalın dudaklı yaratmasını rica ederdim, böylece gerçek bir yıldız olabilirdim. Özgür olmayı, beni geri çeken bağlarımdan kurtulmayı isterdim. Keşke Batı’da doğmuş olsaydım diyorum bazen, ömür boyu yanımda taşıdığım tüm bu yükler olmazdı o zaman. Geçmişten ve ailemden gelen yaşanmışlıklarla dolu bir bavulla başlamazdım hayata.
Sayfa 219 - Aras
