Öyleyse biz besmele çekip tevekkül edelim, Hakk gelir ‘biz’ şiirini murad eder ve hakkı bilen yüzlere tebessüm düşer...
Belki bir gün bir yetimin duasıyla,
Elif’i seven Hikmet’in yüreğine de bir tebessüm düşer.
Elif, kafiyesine şükür işlenmiş bir sevda biçimi belki de. Sevdiğimiz bir kadından öte, bir duruş, bir yol, bir hikâye, belki de acı dolu bir şiir. Kim sevdiği ile birlikte bir hikâyede rol almak istemez ki? Yakışıklı yazar hikâyedeki tüm güzellikleri toplar sevdiğine. Her çocuğun eline iki oyuncak yazar, vakitsiz ölmez babalar, Filistin sokaklarında çiçekler açar, seven adamlar yalan değil şiirler yazar, öyle güzeldir ki kadınlar sevdiklerinde şiir olurlar, yani hikâye baştan aşağı keyif dolar.