...çünkü hayatımda Catherine'le bağlı olmadığını düşündüğüm ya da bana onu hatırlatmayan ne var ki? Şu yere bile baktığım anda, taşların üzerinde onun yüz hatlarını görüyorum! Her bir bulutta, her bir ağaçta, geceleri dolduran havada, gündüzleri baktığım her şeyde o var. Her yanım onunla dolup taşmış durumda. Karşıma çıkan her kadının ve erkeğin yüzü onun hatlarını taşıyor ve benimle alay ediyor; benim kendi yüzüm bile! Dünyanın her yanı onun bir zamanlar yaşamış olduğunu ve benim de onu kaybettiğimi gösteren korkunç anılarla dolu!
Ama ümitlerim elimden alındığına ve yalnızlığa, daha doğrusu benden hoşlanmayan ve hiçbir zaman da hoşlanmayacak olan kişilerle birlikte olmaya mahkûm edildiğime göre, iyi ve mutlu olmayı nasıl umabilirim ki?