Murat

Murat
@Geronimo21
Felsefe - Psikoloji - Sosyoloji - Eğitim ... Doğa Sporları - Zeka Oyunları
Korkmamız gereken tek şeyin korkunun kendisi olduğuna dair sağlam inancımı söyleyeyim. Franklin Delano Roosevelt, Inaugural Address, 1933
Sayfa 7
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·304 syf.·
2025 1217. kitabı
Ivan Illich tarafından yazılan Sağlığın Gaspı (özgün adıyla Medical Nemesis), modern tıbbın yalnızca hastalıkları tedavi eden bir sistem olmadığını; aynı zamanda insanın yaşamını, bedenini ve ölüm anlayışını kontrol altına alan büyük bir kurumsal yapı hâline geldiğini savunan radikal bir toplum eleştirisidir. Kitap ilk yayımlandığında büyük tartışmalar yaratmış, bugün ise sağlık endüstrisi, ilaç şirketleri ve modern yaşam eleştirileri bağlamında yeniden önem kazanmıştır. Illich’e göre modern tıp, belirli bir noktadan sonra insan sağlığını korumaktan çok onu bağımlı hâle getirmeye başlamıştır. İnsanlar artık kendi bedenlerini anlamak yerine tamamen uzmanlara teslim olmakta; doğum, yaşlılık, acı, ölüm gibi hayatın doğal süreçleri bile “tıbbi sorun” olarak görülmektedir. “İyatrojenez” (Tıbbın Ürettiği Hastalık) Illich, tıbbın yalnızca hastalıkları tedavi etmediğini, bazen doğrudan yeni hastalıklar ve toplumsal sorunlar ürettiğini savunur. Bunu üç düzeyde açıklar: Klinik iyatrojenez: Yanlış ilaçlar, gereksiz ameliyatlar, yan etkiler. Toplumsal iyatrojenez: İnsanların kendi sağlık becerilerini kaybetmesi. Kültürel iyatrojenez: Acıya, yaşlılığa ve ölüme tahammül edemeyen bir toplum oluşması. Bugün aşırı ilaç tüketimi, estetik operasyon bağımlılığı, gereksiz tetkikler ve sağlık kaygısı kültürü düşünüldüğünde kitabın birçok eleştirisinin hâlâ güncel olduğu görülür. Sağlığın Gaspı, modern tıbbı tamamen reddeden bir kitap değildir; fakat tıbbın sınırlarını sorgulayan çok güçlü bir uyarıdır. Illich’in temel sorusu şudur: “İnsan gerçekten daha mı sağlıklı oldu, yoksa sağlık sistemine daha mı bağımlı hâle geldi?”
Sağlığın GaspıIvan Illich · Ayrıntı Yayınları · 2017243 okunma
Değerlerin kişiliksizleştirilmesinin tipik kurbanları, endüstrinin zenginleştirdiği kişiler için hazırlanmış ortamlardaki güçsüzlerdir.
Sayfa 157
Orta sınıfın çocukları, yetenekli olsalar da olmasalar da, ilk önce okula gönderilirler, böylece yaşlıların işlerinde kalması sağlanır. Emeklilikten kaçınarak "sosyal ölümü” saf dışı bırakan burjuvazi, gençlerini denetim altına almak için "okul çocukluğu"nu yaratmıştır.
Sayfa 136
Anestetik bir toplumda yaşayan insanların yaşadıklarını hissetmeleri için giderek daha güçlü uyaranlar gerekli olmaya başladı. syf 111 Sağlığın Gaspı