Her insan, kendi olması karşılığında topluma bir bedel öder. Az ya da çok, ama mutlaka bir bedel. Kimse bedelsiz kendi olamaz. Bu bedel çoğu kez yalnızlıktır.
Dünya, bizi ille de kendilerine benzetmeye çalışan ana-babalarla dolu. Ki, bunların çoğu, kendi ana-babalarına karşı çıkarak yola çıkmış kişiler ne yazık ki... Sonunda her biri, kendi macerası içinde bir başkasının ana-babası olmaya yazılıyor.
Hepimiz kendi tarihimizin içinde bir noktada durup, çok ardımıza baktığımız için mi taş kesiliyoruz Hayatımızı yenileyemiyor, yeni başlangıçları göze alamıyor, bütün hayatı yalnızca yitirilmiş mazi sanıyoruz?