Kibir, Arapça kabr, kubr kökenli. Dilimize “büyüklük taslama”, “kendini beğenme”, “kendini başkalarından üstün görme” diye çevirebiliriz. Kibirli insana bir şey öğretilemez çünkü o bilgiye sahip olduğuna inanır. Bilmediğini bilmez! Kibrin, hakikat algısı bozuktur. Abartır, geneller, gerçeklere daima kördür. Sürekli ağzındaki sert sözler kibrindendir; “Sen kimsin?”, “O da kim oluyor?”, “Kaç paralık adamsın?”, “Benim seviyemde değilsin”… Büyüklenmeci kibir ile küçümseyici kibir bir madalyonun iki yüzüdür: Onay gördüğünde büyüklenmeci tutum takınır; onaylanmadığında küçümseyici tavır alır. İnsanı zorbaya dönüştürür kibir. Bu nedenle yedi temel günahın en başında yer alır…