Zeynep Güneş

Zeynep Güneş
Yorgun bir ketenkuşuyum şimdi. Dudağımdaki ezgiler bitti, Öttüğüm zamanlar geçip gitti. Bitirdim ben. Koydum lavtamı kenara.
Sayfa 402 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
“Ancak sert olarak tanımlayabileceğim gözlerini gördünüz. Hiç kimse tarafından korunup kollanmamış. Hep kendi başının çaresine bakmış. Kendi başının çaresine bakmış bir kızın gözleri yumuşak ve kibar olmaz, mesela... mesela sizinki gibi olmaz.”
Sayfa 121 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
“Dünyanın güçlülere ait olmasında şaşacak bir şey yoktu. Köleler, kendi köleliklerine saplantıyla bağlıydı. İş, önünde secde edip tapındıkları altın putuydu onların.”
Sayfa 394 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Sen kitapları okuyarak kendi yolunu kendi başına buldun. Bundan sonra yalnız kalmayasın diye seni bu akşam kitap okuyan diğer adamlarla tanıştıracağım. (...) Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer olur.
Sayfa 367 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
“İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu, en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o yaygın dar görüşlülük, Ruth’da da vardı.”
Sayfa 86 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam