Dünya, vasat insanlar için düzenlenmiş, vasatın yukarısındaki kimseleri de kendi ortalama çizgisine çekmeye zorlayan biçimleri yerleşik hale getirmiş bir yer.
Mutluluğunu bir başkasına bağlamak, mutsuz olmaktır. Çok güvendiğimiz kişilerin bile ne zaman ne şekilde davranacağının garantisi yoktur. "Başkaları"nın fikirlerinin, tercihlerinin bizim hayatımız üzerinde bir etkisi olmasına izin veriyorsak, bu "başkası” annę-miz/babamız bile olsa suçlu bizizdir ve birey olmasını, yetişkin olmasını öğrenmek, kendi hayatının, hislerinin, adımlarının sorumluluğunu almak demektir.