Gerçek affetme, bir şeyi mazur görmeye çalışarak olmaz. Gerçek hislerimizle yüzleşemedikçe ve acımızı bütün yön leriyle görüp kabul edemedikçe bize o acıyı çektirenleri de gerçekten affedemeyiz. Evlatların anne-babalarına öfkesi, aslında iyileşme sancısıdır: gerçek bir iyileşme için, sonuna kadar yaşanması ve sonuna kadar yaşanmasının engellenmemesi gerekir.