Gizem Ülker
@Gigiben
Olabileceğinin kendi doğasının ona sunduğu tüm olanakların en yükseğine dek çıkması gereklidir insanın.
Bizim bilinçli fikirlerimizin organize inançlarımız ve motivasyonlarımız, çoğu kez yanlış bilgilerin, ön yargıların ve akıldışı tutkuların bir karışımıdır. Bu karışım içinde varolan birkaç gerçek parçası da bize, yanıltıcı olarak karışımın gerçek ve doğru olduğu güvencesini verirler. Sonra da düşüncelerimizin bütün gücüyle bu hayal ve yanılgılar yığınını, mantık yasalarına göre düzenlemeye çalışırız.
Tarih bir şey yapmaz. Onun büyük bir serveti yoktur, tarih savaşmaz ve mücadele etmez. Her şeyi yapan, mülkiyete sahip olan ve savaşanlar, gerçek canlı insanlardır. Tarih, sanki bir kişilik gibi insanları kendi amaçları doğrultusunda kullanmaz. Tarih, arzularını ve amaçlarını gerçekleştirmeye çalışan insanların eylemlerinden başka bir şey değildir.
Kendini yenileştirmek, geliştirmek, akmak, sevmek, benliğin dar sınırlarını aşarak diğer insanlara yönelmek, onlarla işbirliğine girmek ve vermek demektir. Ve bu yaşantıların hiçbirini sözcüklerle yakalamak, dile getirip, tanımlamak mümkün değildir. Sözcükler bizim yaşantılarımızı ve içsel güçlerimizi doldurduğumuz kaplardır. Ama yaşantılar kısa bir süre sonra kabı aşıp, dışarı taşarlar. Sözcükler, bu yaşanmış süreçlere doğru yönelmemizi sağlarlar ya da o yöne işaret ederler, ancak hiçbir zaman canlı içsel süreçlerle özdeş değillerdir.
Sevgiye sahip olunabilir mi? Eğer bu olabilseydi, sevginin maddesel bir şey olması ve onu alıp, saklamanın mümkün olması gerekirdi. Ama gerçek odur ki, sevgi böyle bir şey değildir. Sevgi bir soyutlamadır. Belki garip bir varlık, belki de kimsenin göremediği bir Tanrıça. Gerçekte var olan, sevme eylemidir. Sevmek, yaratıcı bir etkinliktir. Bir insana (ya da şeye) ilgi duymayı, onu tanımak istemeyi, onu anlamayı, doğrulamayı ve onun yanındayken sevinç duyabilmeyi doğurur. Bu ister bir insan, ister bir resim, isterse bir ağaç olsun, sevme eyleminin özellikleri hiç değişmez. Sevmek, sevilen insani (ya da şeyi) canlandırmak, onun yaşam duygusunu artırmak anlamına gelir. Aynı zamanda, kişinin kendisini de canlandıran, yenileyen ve hareketlendiren bir süreçtir.