Aşkın en yüce işlevi , sevilen insanı özgün ve yeri doldurulmaz biri yapmasıdır.
Aşkla mantığın farkı da şudur : Aşkın gözünde bir kurbağa pekala prens olabilir . Oysa mantıkçının analizinde , aşığın önce o kurbağanın prens olduğunu kanıtlaması gerekir ki bu girişim nice tutkunun parıltısını körletmeye yeter.
Bilgeliği ellerinde tutanlar , onu her gelen serseme öylece sunamazlar. İnsanın onu alabilmesi için hazırlanmış olması gerekir. Yoksa onu yararından çok zararı dokunur. Ayrıca , bilgeliğin sularında yalpa vuran bir sersem suyu bulandırınca, herkese de zararı dokunur. demek ki bilgiyi arayan insan önce sınanmalı , buna layık olup olmadığı anlaşılmalıdır.