Mahcubiyetin, ucu masumiyete bağlanan ipi, nasıl da ince ama aşikâr. O ip, ancak bir tür iç temizliğiyle sağlam kalabiliyor. İçini temizleyemeyen dışını parlatıp duruyor.
Çoğu iyileşmek için değil, dışarıda kalmamak için bize sığınıyor. Dışarıdaki dünya onlar için değil çünkü. Dışarıdaki dünya dışarıdakiler için de değil.
Okunmamış şiirlere benziyordur belki söylenmemiş şarkılar da. Bir şeylerin eksik kaldığını bilmenin kederi, neyi kaçırdığını bilememenin merakına karışıyordur ömür boyunca.
Daha çok gerçek ailelere benziyoruz. Sustuğu konuştuğundan ağır tutan, konuşsa bile birbirini anlamayan, kendi isteği dışında bir araya gelmiş uyumsuz bir kalabalığız.