Gizem Keçeci
@Gizceee
Şu anda okuduğu kitap
Tanabay ve ona bakılması için verilen Gülsarı’nın iç burkan hikayesi beni uçsuz bucaksız bozkırlara götürdü.Dönemin acımasız koşullarına,yargısız infazlarına şahitlik ettirdi.Ee bu kadar şahitlikten sonra kendimi Tanabay’ın yanında omzuna dokunup ona teselli verecek kadar yakın,bazı davranışlarını onaylamayacak kadar uzak hissettim.
Cengiz Aytmatov kalemini yine fevkalade konuşturmuş,ilk sayfalarda biraz sıkılsam da sonra akıp gitti hikâye.
Öyle hissediyorum ki Tanabay’ın kendiyle hesaplaşması hâlâ bir yerlerde devam ediyor.
Fakat insan,yaşamın ilerlemesinden çok,yaşlandığını sandığı,ömrünü tamamlamak üzere olduğunu düşündüğü sürece yaşlıdır.
Sağa sola dönüyor,düşüncelerden sıyrılıp uyumak istiyordu.Ne gezer?Kendinden uzaklaşabilir miydi insan?
İnsan nereye gitse derdini de oraya götürürmüş.