Öyle bir İstanbul ki aşk,
Tüm şarabi şairlerin
Cümle uyakları,
Yalnız yaşadığını yaşayan,
Hayal şehirlere mahsus
Bir yalnızlık içeren,
Epeyce rutubetli,
Sanki kimseyi ıslatmayan bir yağmur şekli...
Biz seninle ihtiyar
Kimisi ayan beyan
Bazısı ışıktan saklanan
Aşklar ve muhatapları
Mehtap vaktinde kafa açan
Ah bir beni değiştirmeye çalışmasan
Ben ne isem
Sen de onu sevsen
Bu bünye bu tabiat
Bundan eksiğine fazla
Fazlasına az
Keşke sen
Zinde bir gülücükle başlayıp,
Sevişme yorgunu bitirsen...