Kadın eskiden ışıkta bir kör gibi yürürdü, oysa şimdi karanlıkta gözü açık yürüyor. Eskiden cehaleti içinde güzeldi, yalnızlığında erdemli ve güçsüzlüğünde güçlüydü. Bugün becerileriyle çirkin, bilgisiyle yüzeysel ve kalpsiz. Bir kadında güzellikle bilginin, beceriyle erdemin, bedensel güçsüzlükle ruhsal gücün birleştiği günü görebilecek miyiz?