Seni Sevdiğimi kimseler bilmeyecek…
Sen göreceksin, sen bileceksin, hissedeceksin;
İçimde susturup büyüttüğüm o derin yangını.
Herkesten gizlediğim, gecelere emanet ettiğim
Adını anarken titreyen yanımı.
Sen anlayacaksın bir gün,
Neden her mevsim biraz eksik geçti bende,
Neden kalabalıklar içinde bile
Hep sana çıkan bir yalnızlık vardı içimde.
Sen hissedeceksin,
Bir şarkının en kırık yerinde,
Rüzgârın ansızın yüzüne değdiği bir vakitte,
Benim sana yıllarca söylemeden taşıdığım
O sessiz, o ağır, o derin sevgiyi.
Belki bir akşamüstü,
Gökyüzü yorgun bir renge büründüğünde,
Bir çiçeğin kokusunda, bir cümlenin ucunda,
Ben sana hiç dokunmadan bile
Kalbine değmiş olacağım.
Ve sen o zaman anlayacaksın,
Bazı sevdalar konuşulmaz, yaşanır içten içe.
Bazı aşklar kimse bilmeden büyür,
Kimse duymadan insanın ömrüne yerleşir.
Bir gün yalnız sen duyacaksın,
Bu kalbin nasıl usul usul seni çağırdığını.
Kimseler bilmeyecek belki
Ama sen,
Benim seni ne kadar derinden sevdiğimi
Bir tek gülüşünle anlayacaksın.