Shevek zamanı alıp kendi terimleriyle yeni bir kalıba sokarak, geçmiş ve gelecek, bellek ve istekle şu anın bir parçası yapılmadığı takdirde, insan terimleriyle hiçbir yol, gidecek hiç bir yer olmadığını açıkladığında...
Bir ağaca doğru taş attığımızı düşünelim. Taş, her seferinde ‘yarı zamanda yolun yarısını’ alıyorsa, sonsuz kez yarıya bölünmüş bu hareket sonunda taş ağaca gerçekten ulaşabilir mi? Yoksa taş hiçbir zaman ağaca değemez mi?