Dünya beni fazlaca yordu sanki.
Keşkelerin pişmanlığını taşıyor geçmişim.
Geçmişim geleceğimdeki umutlarımı da tüketti...
Daha yolu yarılamamışken şaire göre.
Kursağımda kalan hayallerim, çoktan tükenmiş ümitlerim ve bende koca bir yaşanmamışların hevesi, kalmadı. Anlamak diye bir meselenin varlığını bilememenin ağırlığıyla tükendim. Belki de tükettim kendimi.
Gelecekteki bana, benden bana bir şey bırakmadan.