Enginlere diz çöktüm onun geçtiği yardan,
Yalvardım esen rüzgâra, sordum kayalardan,
Bir nûr aradım kendime ıssız gecelerde:
-Yollardan esiriyle geçen sevgili nerde?
Vermez mi haber bir gece rüzgâr ona benden?
Her gün onu andıkça ölen, hâke düşenden?
Yalnızlığımın verdiği bir kahr ile soldum,
Me'yûs, acı gözyaşlarının şairi oldum...