Ölen günahsızlara mı üzüleyim. Katliam yapan caninin çocuk olmasına mı üzüleyim. Bozuk eğitim sistemine, bozulan aile yapısına, telefon tabletlere terk edilip uyuşturulan ekran çocuklarına mı üzüleyim. Kime, neye üzüleyim bilemedim.
Dünün acısı geçmeden bir katliam daha! Kahramanmaraş'tan...
Can kaybı ve çokça yaralı var maalesef.
Öğrencileri tarafından öldürülen öğretmenler,Okul arkadaşı tarafından vurulan öğrenciler...
Nitekim eski Başkan Nixon, emekliye ayrılması dolayısıyla "susma yükümlülüğü"nden kurtulmuş olarak, 7 Ocak 1991'de New York Times'ta şunları yazıyordu:
“Biz oraya demokrasiyi müdafaa etmek için gitmiyoruz, çünkü Kuveyt demokratik bir ülke değildir ve o bölgede demokrasi ile idare edilen bir ülke de yok. Biz oraya bir diktatörlüğü yıkmak için gitmiyoruz, aksi takdirde Suriye'ye gitmezdik. Biz oraya milletler arası meşruiyeti savunmak için de gitmiyoruz. Biz oraya gidiyoruz ve bizim oraya gitmemiz lâzım, zira bizim hayatî menfaatlerimize dokunulmasına müsaade etmeyiz.”