Üstelik bu zihinsel muharebe nasıl bir karanlıkta, nasıl yoğun bir cehalet içinde gerçekleşiyordu içimde sorup durduğum suale cevap veremiyordum:Ben neden böyle acı çekiyordum
Başımı ciddi bir tavırla sallayıp nefes verdim. İşin en boktan tarafı buydu işte. Stella’yı öpme düşüncesi...
Bu düşünceyle kalbim normalden üç kat hızlı atmaya başladı.