Kötü şeyler hissettiğimiz ya da deneyimlediğimizde, hiçbir şeyin sonsuza kadar sürmeyeceğini hatırlamak işimize yarayabilir. Bakış açıları değişir. Kendimizin farklı versiyonlarına dönüşürüz.
Asla kontrol edemeyeceğimiz bir dünyanın değil, biraz çaba ve gayretle geliştirip değiştirmeye başlayabileceğimiz bir zihnin merhametine kalmış olduğumuzu bilmek, aynı zamanda bize güç kazandıran bir şey. Zihnimiz zindanlar yaratabilir ama bize anahtarlarını da verir.
Fakat dünyamızı kendi bakış açımızla yarattığımızı hatırlamak bize yardımcı olabilir. Bakış açımızın değişmesi için içinde bulunduğumuz durumun değişmesi gerekmez. Kendimizi mecazi ormanların içinde bulur, kimi zaman oradan kaçamayız ama bakış açımızdaki bir değişiklik ağaçların arasında da yaşamamızı sağlayabilir.