Defterin sayfalarını açtı, çok güzel bir yazıyla doldurulmuştu bu sayfalar, Kozet bir imza, bir isim aradı, bulamadı. İçindekileri okunmasının gerektiğini düşünerek sayfaları çevirdi.
" Aşk, meleklerin yıldızlara selamıdır."
"Aşk yok olduğunda ruh derin bir kedere düşer. Sevilen kişi , seven için tüm evreni doldurmuş, sanki Tanrı olmuştur. Tanrı, o güzelliği kendisi yaratmamış olsaydı, belki aşkı kıskanırdı."
"Beyaz kurdeleli şapka altından gülen gözleri görmek, ruhumun rüyalar sarayına girmesini sağladı. "
" Neden artik Lüksemburg parkına gelmiyor sanki? Nerede oturuyor ? Ruhumun adresini bilmemek ne korkunç..."
"Ey aşktan acı çekenler, sevmekten vazgeçmeyin . Durmadan sevin, aşktan ölmek, aşkla yaşamak kadar asildir. "
"Sevenler olmasa güneş bile solardı."