AsilBey
@Gnlmhmt7
Ben çatısı ağlayan evimden yakınırken odama pencere açmayı unuttuğumu, duvarlara çizdiğim resimlerle avunurken resmin ta kendisi olduğumu; ne yazık ki çok geç farkettim.
10 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Sevin çocukları! Bu kadar
Okudukça ilerliyor, ilerledikçe çocukluğuma yaklaşıyordum. Her bir sayfada kendimden bulduklarımı eksik bıraktığım günlüğüme kaydettim. Bu kadar yalın ve aksine bu denli derin bir kitap... kaleminize sağlık