Bunun üstüne ona iyice sokulup başımı koluna yasladım.
"Portuga!"
"Hı..."
"Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum, biliyor musun?"
"Niye?"
"Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin. Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor."
Gözlerindeki o ilahi ışık yok mu, imana getiriyor beni...
Bir ışıltı görüyorum yıldızlar arasında.
Yeminler ediyorum, yoktur fezada bile böylesi
Seninkinden cilveli gözler...
Heyhat! Gel buluşsun gözlerimiz, hatırlayalım beraberce
Mehtabın altında filizlenen o bahtsız aşkı yine...
Bakayım tekrar, aşkın çilesini konuşmadan anlatan o gözlerine.